منحنی استاندارد

فرمول

y = D + (A − D) ÷ (1 + (x ÷ C)^B)

A

مجانب بالا، سیگنال در غلظت بی‌نهایت

D

مجانب پایین، سیگنال در غلظت صفر

C

غلظتی که سیگنال در آن وسط دو مجانب است — همان EC50

B

شیب منحنی در نقطهٔ میانی

مثال حل‌شده

چرا برازش خطی روی دادهٔ ELISA خطا می‌دهد

• استانداردها: ۰٫۱ تا ۳۰ نانوگرم بر میلی‌لیتر
• سیگنال از ۰٫۱۲ تا ۲٫۰۵ اشباع می‌شود

1. در غلظت‌های پایین منحنی تقریباً خطی است و برازش خطی جواب می‌دهد.
2. در غلظت‌های بالا سیگنال به سقف می‌رسد و شیب صفر می‌شود.
3. خط راست این اشباع را نمی‌بیند و غلظت نمونه‌های پرسیگنال را کمتر از واقع تخمین می‌زند.
4. مدل چهارپارامتری هر دو انتها را می‌بیند و R² نزدیک یک می‌دهد.

پاسخ برای دادهٔ سیگموییدی مدل چهارپارامتری با محور لگاریتمی، برای بازهٔ خطی مدل خطی

خطاهای رایج

• برون‌یابی بیرون از بازهٔ استانداردها. نمونه‌ای که سیگنالش بالاتر از بالاترین استاندارد است باید رقیق و دوباره خوانده شود، نه اینکه از منحنی بیرون‌یابی شود. ابزار این نمونه‌ها را با ستاره مشخص می‌کند.
• اعتماد به R² به‌تنهایی. یک منحنی سیگموییدی که با خط راست برازش شده هم می‌تواند R² بالای ۰٫۹۵ بدهد در حالی که در دو انتها کاملاً غلط است؛ به باقی‌مانده‌ها نگاه کنید نه فقط به R².
• فراموش کردن کم کردن بلانک. اگر جذب چاهک خالی را کم نکنید، مقدار D به‌جای صفر جای دیگری می‌نشیند و غلظت‌های پایین همه بالاتر از واقع درمی‌آیند.
• اجبار منحنی به عبور از مبدأ. در ELISA سیگنال زمینه هرگز صفر نیست و این اجبار خطای سیستماتیک وارد می‌کند.

پرسش‌های متداول

ابزارهای مرتبط